Het 'Valentijnsweekend' is achter de rug.  Door de drukke voorbije week, geen tijd gehad om iets te organiseren (niet dat wij speciaal voor valentijn iets doen, maar we hadden al lang geen 'ons-tijd' meer gehad) maar mijn ventje kwam op het lumineuze idee om naar de Hoge Venen te gaan rijden om te langlaufen!

Eerst even twijfel: kan dat wel met die follikels in de buik, maar dan dachten we van, kom een beetje lichaamsbeweging kan geen kwaad!

We hebben er een hele leuke dag van gemaakt, maar ik was verdomd zo snel moe!

Ventje zei: jij hebt toch een slechte conditie hé!  Terwijl hij maar al te goed weet dat het ook komt door alle hormonen en de groei van de follikeltjes dat ik zo moe ben.

Anyway, de avond nog bij vrienden doorgebracht en heel gezellig gehad!

Zondag was ik een beetje bezorgd omdat ik nog steeds niet HET gevoel heb dat er veel follikels aan het groeien waren. Had echt wel nood aan bevestiging en opbeuring.  Gelukkig wist mijn ventje me op te beuren!

Hele middag afgeleid geweest tijdens brunch met schoonmoeder, dus dat viel mee.  Heb het zelfs gewaagd een cava te drinken.  Waarom ook niet!

En  vanmorgen langverwachte tussentijdse echo!  Zowel links als rechts een aantal mooie follikels.  Links zelfs al enkele die te ijverig geweest zijn en die we moeten laten gaan :(  jammer, maar er waren nog enkele kleintjes in opmars. 

Donderdag mag ik terug en dan zal het hopelijk dit weekend zover zijn!  Pick up en terugplaatsing!

Vanaf vorige week ben ik ook al wat opener geworden in mijn behandelingen. 

Ben er eindelijk in geslaagd tegen de nieuwe collega te zeggen dat ik met een vruchtbaarheidsbehandeling bezig ben.  Dat ik het moeilijk heb met al haar kinderpraat heb ik (nog) niet  gezegd, maar ik hoop dat er een belletje gaat rinkelen.

De zwangere collega is beter op de hoogte en steunt me perfect, ook al is het met kleine attenties!

En ja hoor, in de namiddag al de eerste 2 pijnlijke treffers:  nieuwe collega zei: je moet het maar wat rustiger aan gaan doen, want met al die stress zal je wel nooit zwanger worden!

OOOOOOOOOH wat een dooddoener.  Is misschien wel goedbedoeld, en enkel uit onwetendheid gezegd maar toch!

Het is hoog tijd dat mensen gewoon allemaal eens een programma op tv bekijken over onvruchtbaarheid!  Daarom ben ik zo blij dat ik het interview in de krant meegedaan heb.  Hopelijk beseffen mensen nu dat ze zo snel iemand kwetsen met alleen maar een 'goedbedoelde' opmerking!

Tweede voltreffer was een interim hulp die ons komt versterken dit jaar.  We waren aan het plannen voor hoe we de zwangerschap van onze collega binnenkort konden opvangen.  Die interim zei: ik zie de bui al hangen, er zal veel op mijne kop terechtkomen.  Waarop hij tegen mij zei: ge weet alvast waar je niet voor moet zorgen: je moet niet zwanger worden!

Auw auw auw, wat een pijnlijke opmerking, recht door mijn hart.  Ik behield een smile op mijn gezicht terwijl ik zei dat hij werkelijk iets verkeerd had gezegd. 

Achteraf kwam hij zich dan verontschuldigen, en ik hoop dat hij nu ook 2x nadenkt in het vervolg!

Maar kom, we laten ons hierdoor niet meer van slag brengen en kijken nog steeds hoopvol naar de toekomst.  Wie weet is het binnenkort eindelijk zo ver!